Σύλλογος Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου Ο ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ

Σύλλογος Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου Ο ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ
Ο σύλλογος είναι πολιτιστικός και αθλητικός. Τα μέλη του συλλόγου είναι από τη Μακεδονία, τη Θράκη ,οι απανταχού Ποντιακής καταγωγής καθώς και φίλοι που αγαπούν το σύλλογο. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2003 ως σύλλογος Βορειοελλαδιτών Σύρου και αθλητικός σύλλογος ''Ο Μέγας Αλέξανδρος''. Σήμερα ο σύλλογος, μετά την τροποποίηση του καταστατικού του, φέρει τη νέα του .επωνυμία Η αίθουσα του συλλόγου βρίσκεται στο Κάτω Μάννα (Χώνες) επί του κεντρικού δρόμου. ΤΗΛΕΦΩΝΑ επικοινωνίας 6932411950. ΤΜΗΜΑΤΑ : Παιδικό Θεατρικό Εργαστήρι κάθε Παρασκευή 17.00-19.00, Σάββατο 10.30-12.30 και 16.30-18.30 - ΤΜΗΜΑ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ :Τμήμα παιδιών και εφήβων κάθε Παρασκευή 19.10-20.00 και 20.00-21.00 . Τμήμα ενηλίκων κάθε Κυριακή 18.30-19.30 για αρχάριους και 19.30-20.30. για προχωρημένους. Χοροδιδάσκαλος ο Χρήστος Καρυοφυλλίδης. Σκοπός μας , να ΜΗΝ ξεχάσουμε τις ρίζες μας και να μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας την ιστορία μας.

Translate

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Στα μονοπάτια του γέλιου και του θεάτρου, στο θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων στη Σύρο

 
 
 
Το γέλιο και το παιχνίδι περισσεύουν στην αίθουσα του Συλλόγου Βορειοελλαδιτών Σύρου , όπου η εμψυχώτρια κ. Ελένη Βουτσίνου , με μοναδική μαεστρία , οδηγεί τα μέλη του θεατρικού εργαστηρίου ενηλίκων στα μυστικά του θεάτρου.
 
 
 
Μέσα από την αισθησιοκινητική δραστηριότητα,την αναπαραγωγή ρόλων, τους αυτοσχεδιασμούς, την παντομίμα, τη διανομή ρόλων, τη μεταμφίεση, το παιχνίδι κ.α., τα μέλη του εργαστηρίου οδηγούνται στον τελικό στόχο , που είναι η δημιουργία μιας παράστασης, η οποία θα παρουσιαστεί ενώπιον κοινού.
 
 
 
 
Στο θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων ασχολούνται με την τέχνη του θεάτρου. Η παιδαγωγική Θεάτρου και το θεατρικό παιχνίδι προσεγγίζονται με μοναδικό τρόπο.
 
 
 
 
Το θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων απευθύνεται σε άτομα που θέλουν να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου για πρώτη φορά και σε άτομα που έχουν ασχοληθεί με το θέατρο. Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων αλλά και σε όσους χρησιμοποιούν τη θεατρική έκφραση στη δουλειά τους με ομάδες παιδιών και εφήβων.
 
 
 
 
 
 
Το εργαστήρι ξεκίνησε στις 25 Οκτωβρίου . Ωρες λειτουργίας : Κάθε Δευτέρα 17.30-19.30 στην οδό Μυτιλήνης 17. Για πληροφορίες 6932411950
 
 
Και μη ξεχνάτε το παιδικό θεατρικό εργαστήρι κάθε Παρασκευή 17.00-19.00 για παιδιά ηλικίας 5-8 ετών και κάθε Σάββατο 17.00-19.00 για παιδιά ηλικίας 9-14 ετών
 
 
 








 












 

 

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Αλλαγή ημέρας λειτουργίας θεατρικού εργαστηρίου ενηλίκων



              Θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων
 
         Κάθε Δευτέρα 17.30 - 19.30


Επειτα από επιθυμία  των συμμετεχόντων άλλαξε η ημέρα λειτουργίας του θεατρικού εργαστηρίου   ενηλίκων .

 
 
 
 

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Τροποποίηση Καταστατικού Συλλόγου Βορειοελλαδιτών Σύρου









Ο Σύλλογος στην τελευταία γενική συνέλευση τον Ιούνιο του 2012 πήρε την απόφαση τροποποίησης του καταστατικού του .

Σκοπός είναι η ενσωμάτωση της λέξης  Πόντος στο όνομα του συλλόγου καθώς και η τροποποίηση του λογοτύπου του.

Οι εργασίες προς το σκοπό αυτό έχουν ξεκινήσει.

Η επόμενη κίνηση του συλλόγου είναι η εγγραφή , ως  μέλος , στην  Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε.).

Θέλουμε τα μέλη και τους φίλους μας κοντά μας. Η παρουσία σας είναι πολύτιμη.

Μέλη στο σύλλογο μπορούν να γίνουν όσοι κατάγωνται από τη Βόρεια Ελλάδα και οι απανταχού ποντιακής καταγωγής . Επίσης μέλη μπορούν να γίνουν και οι εκάστοτε φίλοι μας .

Ετήσια συνδρομή 15 ευρώ.

Ο σύλλογος βρίσκεται σε αναζήτηση νέας αίθουσας , για να στεγάσει τα τμήματά του.




 

Η κήρυξη του πολέμου του 1940 - Η πείνα στη Σύρο, με τη ματιά ενός παιδιού από τη Σύρο

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και ενώ το ρολόι δείχνει δέκα λεπτά πριν τις 03.00 τα ξημερώματα μια σκιά φθάνει μπροστά στην καγκελόπορτα του Ελληνα Πρωθυπουργού Ι.Μεταξά στην Κηφησιά. Είναι ο Ιταλός πρέσβης στη χώρα μας , ο Εμμανουέλε Γκράτσι. Στο επίμονο κτύπημα του κουδουνιού εμφανίζεται ο Ελληνας Πρωθυπουργός. Ο Ιταλός πρέσβυς του παραδίδει το τελεσίγραφο της Ιταλικής Κυβέρνησης «….Όθεν η Ιταλική Κυβέρνησις κατέληξεν εις την απόφασιν να ζητήση από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν - ως εγγύησιν δια την ουδετερότητα της Ελλάδος και ως εγγύησιν δια την ασφάλειαν της Ιταλίας - το δικαίωμα να καταλάβη δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων δια την διάρκειαν της σημερινής προς την Αγγλίαν ρήξεως, ωρισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους. Ιταλική κυβέρνησις ζητεί από την Εληνικήν Κυβέρνησιν όπως μη εναντιωθή εις την κατάληψιν ταύτην και όπως μη παρεμποδίση την ελευθέραν διέλευσιν των στρατευμάτων των προοριζομένων να την πραγματοποιήσωσι. Τα στρατεύματα ταύτα δεν παρουσιάζονται ως εχθροί του ελληνικού λαού και η Ιταλική Κυβέρνησις δεν προτίθεται ποσώς, δια της προσωρινής κατοχής στρατηγικών τινών σημείων, επιβαλλομένης υπό της ανάγκης των περιστάσεων και εχούσης καθαρώς αμυντικόν χαρακτήρα, να θίξη οπωσδήποτε την κυριαρχίαν και την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος. Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως δώσει αυθωρεί εις τας στρατιωτικάς αρχάς, τας αναγκαίας διαταγάς ίνα η κατοχή αύτη δυνηθή να πραγματοποιηθή κατά ειρηνικόν τρόπον. Εάν τα ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήσει αντίστασιν, η αντίστασις αυτή θα καμφθή δια των όπλων και η Ελληνική Κυβέρνησις θα έφερε τας ευθύνας αι οποίαι ήθελον προκύψει εκ τούτου».


Η απάντηση του Ελληνα Κυβερνήτη , στο ιταμό ιταλικό τελεσίγραφο είναι <<ΟΧΙ! Ούτε λόγος δύναται να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως. Ακόμη όμως και αν υπετίθετο ότι θα έδιδα μια τοιαύτην διαταγήν (την οποίαν δεν είμαι διατεθειμένος να δώσω), είναι τώρα τρεις το πρωί. Πρέπει να ετοιμασθώ,να κατέβω εις τας Αθήνας, να ξυπνήσω τον Βασιλέα, να καλέσω τον Υπουργόν των Στρατιωτικών και τον αρχηγόν του Γενικού Επιτελείου, να θέσω εις κίνησιν όλες τος στρατιωτικές τηλεγραφικές υπηρεσίες, έτσι που μια τέτοια απόφασις να γίνει γνωστή στα πλέον προκεχωρημένα τμήματα των συνόρων. Όλα αυτά είναι πρακτικώς αδύνατα. Η Ιταλία, η οποία δε μας παρέχει καν τη δυνατότητα να εκλέξωμε μεταξύ πολέμου και ειρήνης, κηρύσσει ουσιαστικώς τον πόλεμον εναντίον της Ελλάδος >>


Με τη γαλλική φράση «Alors, c ' est la guerre», που σημαίνει «Πόλεμος λοιπόν», ο Μεταξάς απέρριψε το τελεσίγραφο και απευθύνθηκε με διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό <<Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της. θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Έλληνες,
τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τα ιεράς μας παραδόσεις.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών
Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως
Ιωάννης Μεταξάς>>.



Αναμνήσεις της κατοχής του Δ. Σπανομανώλη

 


Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 που κτύπησαν οι σειρήνες ...

<<Ζούσαμε στην Ερμούπολη της Σύρου με τον πατέρα μου, τη μητέρα μου, τον αδελφό μου και τη γιαγιά μου . Οταν κηρύχθηκε ο πόλεμος , το 1940, ήμουν σχεδόν 8 ετών και πήγαινα στο δημοτικό σχολείο. Στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ξυπνήσαμε από τις σειρήνες. Ο πατέρας μου έβαλε το ραδιόφωνο . Η φωνή του εκφωνητή Κ.Σπυρόπουλου μετέδιδε <<Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών. Μεταδίδομεν το πρώτο ανακοινωθέν του Ελληνικού Γενικού Στρατηγείου. Αι Ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουσιν από της 05.30 ώρας της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνοαλβανικής Μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους>>.



Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους για να μάθει τι συμβαίνει. Τα έχει χαμένα...<<Η Ελλάς ευρίσκεται από χθες εις πόλεμον με την Ιταλίαν. Το Εθνος σύσσωμον, μνήμον των παραδόσεών του, εις τας επάλξεις! Οι ήρωες του Καπορέτο, απατεώνες ως πάντοτε, επετέθησαν ημίσειαν ώραν ενωρίτερον της εκπνοής του τελεσιγράφου. Ο Ελληνικός λαός καλείται δι΄ εμνευσμένων διαγγελμάτων του Βασιλέως και του Κυβερνήτου να πράξη το καθήκον του. Ο Εθνικός στρατός μαχόμενος ηρωικώς εις τα Ελληνοαλβανικά σύνορα αμύνεται μετ΄επικού θάρρους του πατρώου εδάφους>>.
 

Πήγα σχολείο και αφού είπαμε τον εθνικό ύμνο, μας έστειλαν πίσω στα σπίτια μας. Βρήκα τους γονείς μου πολύ στεναχωρημένους. Ο πατέρας μου ήταν πολύ απαισιόδοξος. Οπως και όλοι οι φίλοι του που είχε συναντήσει . Πίστευαν ότι οι Ιταλοί θα έκαναν μια γρήγορη προέλαση στην Αθήνα. Η Ιταλία ήταν μια μεγάλη δύναμη και η Ελλάδα δεν είχε πολύ στρατό.Την άλλη μέρα ξαναπήγα σχολείο και κάναμε κανονικά μάθημα. Τις επόμενες μέρες όμως τα πράγματα πήραν άλλη τροπή.



.Ο Ιταλικός στρατός μπήκε κατ΄ αρχάς στην Ηπειρο. Η πολεμική ιαχή ΄΄αέρα΄΄ δονούσε τις καρδιές των Ελλήνων στρατιωτών. Με αντεπιθέσεις κατόρθωσε να απωθήσει τον Ιταλικό στρατό . Στη συνέχεια εισέβαλε στη Βόρεια Ηπειρο και σε μερικές μέρες μπήκε στην Κορυτσά. Από εκεί και πέρα οι νίκες συνεχίστηκαν, ο ελληνικός στρατός κατέλαβε την Αργυρούπολη, τη Χειμάρα και στη συνέχεια και άλλες πόλεις της Βόρειας Ηπείρου. Ο ενθουσιασμός μας ήταν πολύ μεγάλος. Θυμάμαι ότι εκείνη την εποχή ο Γ. Οικονομίδης έγραψε στο ρυθμό της ΄΄Μικρής Χωριατοπούλας΄΄, που ήταν Ιταλικό τραγούδι το ΄΄Κορόιδο Μουσολίνι΄΄, που σε λίγο το τραγουδούσε όλη η Ελλάδα...Και η Βέμπο έγραψε πολλά τραγούδια που τα τραγουδούσαμε όλοι...


 
Ο στρατός μας προχώρησε πολύ και έφτασε μέχρι το Ελβασάν (Αλβανία)! Ο Μουσολίνι μάθαμε ότι αφού άλλαξε μερικούς στρατηγούς , διέταξε μια εαρινή επίθεση αλλά κατέληξαν και σε άλλη υποχώρηση. Στο τέλος, βλέποντας ο Χίτλερ ότι οι Ελληνες θα πετούσαν τους Ιταλούς στη θάλασσα, επενέβει στις 7 Απριλίου και έτσι , έπειτα από ηρωικές προσπάθειες , ο Ελληνικός στρατός αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Στα οχυρά Ρούπελ και Μπέλλες ο Ελληνικός στρατός έκανε μια απελπισμένη προσπάθεια . Οι μάχες των οχυρών δαφνοστεφάνωσαν τους ήρωες. Ομως τελικά οι Γερμανοί μπήκαν στην Ελλάδα.

Μετά την κατάληψη της ηπειρωτικής χώρας από τις γερμανικές δυνάμεις , ακολούθησε η κατάληψη των νησιών...
Πριν κάνουν την απόβαση στην Κρήτη τα γερμανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν όλα τα πλοία που ήταν στο λιμάνι της Ερμούπολης, ακόμη και τα καίκια. Εκείνη την ώρα ήμουν στο σπίτι του θείου μου που ήταν σχεδόν επάνω στον προβλήτα. Τα στούκας κατέβαιναν από το λόφο στο επάνω μέρος της Ερμούπολης και με μεγάλη ακρίβεια βούλιαξαν όλα τα καίκια. Καμία βόμβα δεν έπεσε στον προβλήτα, τέτοια ακρίβεια είχαν. Ομως ο θόρυβος από τις εκρήξεις αλλά και οι σειρήνες που είχαν τα στούκας , έκαναν τέτοιο θόρυβο που κατατρόμαξα. Γύρισα στο σπίτι μου και τα είπα στους γονείς μου. Ο πατέρας μου μας πήρε και νοικιάσαμε ένα σπίτι στο Πισκοπιό που είχε πανοραμική θέα της Σύρας και του λιμανιού....Από εκεί είδαμε να περνούν τα γερμανικά αεροπλάνα που πήγαιναν στην Κρήτη. Μετρήσαμε κάπου 150. Σε λίγες μέρες μάθαμε ότι κατελήφθει και η Κρήτη.


 
Στην αρχή τα πράγματα πήγαιναν καλά στη Σύρο. Ομως ο Ιταλός Συνταγματάρχης Φάρνα , που διοικούσε τα Ιταλικά στρατεύματα στη Σύρο , απεφάσισε να εξοντώσει τους Ορθόδοξους κατοίκους της Ερμούπολης που ήταν περίπου 25.000 και η Σύρα να μείνει μόνο στους Καθολικούς, που ήταν περίπου 7.000. Οι Καθολικοί δεν ήθελαν αυτή την κατάσταση , ήταν στην συντριπτική τους πλειοψηφία Ελληνες, αισθάνονταν Ελληνες και δεν πήγαν με το μέρος των Ιταλών.



Η Ερμούπολη δεν είχε γεωργική παραγωγή . Μόνο τα χωριά είχαν χωράφια αλλά η παραγωγή ήταν πολύ μικρή, κυρίως σε φρούτα και λαχανικά. Το κρύο και η πείνα ήταν αφόρητα. Πολλοί , ελλείψει ξύλων για το τζάκι , κατεδάφιζαν τα σπίτια για να πάρουν τα δοκάρια για κάψιμο. Πείνα, εξαθλίωση, θάνατος. Μικρά παιδιά έλιωναν από την πείνα , έμεναν ξαπλωμένα στο δρόμο. Η πείνα ήταν τέτοια που οι άνθρωποι πρίζονταν . Οταν πήγαινε ο παππάς να τους μεταλάβει , λίγο πριν πεθάνουν, του φώναζαν ΄΄Αντί για μετάληψη παππά μου δώσε μου λίγο ψωμάκι΄΄... Πολλοί άνθρωποι στην απελπισία τους έβγαιναν γυμνοί στο δρόμο με ζωγραφισμένα τα ρούχα επάνω τους.




Λίγο αργότερα έφθασε στην Ερμούπολη ένας συνεργάτης του πατέρα μου από την Κρήτη με ένα καίκι φορτωμένο με 40 τόνους λάδι. Ο Ιταλός διοικητής Φάρνα με τη βοήθεια του διορισμένου Δημάρχου της Σύρου δεν επέτρεψαν να ξεφορτώσει. Ο ιδιοκτήτης του λαδιού μας έδωσε δυο μπιτόνια λάδι. Η πείνα όμως ήταν φοβερή, ο κόσμος πέθαινε...


Μια μέρα πήγα στη θεία μου και της είπα ΄΄πεινάω πολύ...Εχω να φάω από χθες΄΄. Η θεία μου τότε πήρε ένα δαχτυλίδι της και πήγαμε και το πουλήσαμε . Μετά πήγαμε σε μια ταβέρνα και φάγαμε, θυμάμαι μαρίδες τηγανιτές, σαλάτα και πολύ κρασί...

 
Μια μέρα εμφανίστηκε στο σπίτι του θείου μου του γιατρού μια...κυρία που του είπε ότι θέλει το σπίτι για πορνείο. Ο θείος μου δεν της είπε πολλά αλλά έβγαλε τα χειρουργικά του εργαλεία και της έκανε επίδειξη πως μπορούσε να της βγάλει το μάτι , πως να την κόψει κ.λ.π. Η κυρία κατάλαβε κι έφυγε...



Μια μέρα βρεθήκαμε στην Τήνο . Σ΄ ένα ταβερνάκι νιώσαμε μεγάλη έκπληξη όταν ο σερβιτόρος μας ρώτησε εάν θέλουμε μοσχάρι καπαμά ή αρνάκι αγκινάρες. Εμείς στη Σύρο πεινάγαμε και εδώ μπορούσαμε να επιλέξουμε. Ομως δυστυχώς δεν μπορούσαμε να μείνουμε για πολύ στην Τήνο και ξαναγυρίσαμε στη Σύρο. Βλέποντας ο πατέρας μου ότι η κατάσταση είχε χειροτερέψει , μας πήρε μ΄ ένα καίκι και πήγαμε στην Πάρο όπου τα τρόφιμα εκεί ήταν άφθονα. Διοκητής ήταν ο Ιταλός λοχαγός Bellini όπου, όπως και στην Τήνο, τα πράγματα ήταν καλά . Τα δυο νησιά είχαν άφθονα τρόφιμα και δεν πεινάσαμε.

 

Ο πατέρας μου είχε αγοράσει από την Ερμούπολη πολλά εμπορεύματα , μεταξύ των οποίων λάστιχα αυτοκινήτων , τα οποία έκοβαν οι αγοραστές και τα έκαναν σόλες για παπούτσια και βελόνες που τις είχαμε μονοπώλιο . Μπορούσαμε να ανταλλάσουμε μια βελόνα μ΄ ένα αυγό...



Η κατάσταση στη Σύρο, όπως μαθαίναμε , πήγαινε όλο και χειρότερα. Η πείνα ήταν όλο και μεγαλύτερη , θέριζε, οι άνθρωποι πέθαιναν στους δρόμους...



Αργότερα , όταν συνθηκολόγησε η Ιταλία, ήρθαν οι Γερμανοί, οι οποίοι ευτυχώς δε συνέχισαν το έργο του Φάρνα και του Δημάρχου. Για το μεν Φάρνα μάθαμε αργότερα ότι ίσως να πήγε στη Ρωσία αλλά δε μάθαμε ποτέ τι απέγινε ο Δήμαρχος.

 

Η πείνα εξακολουθούσε , αλλά οι Γερμανοί επέτρεπαν να φέρνουν τρόφιμα από τα άλλα νησιά και λάδι από την Κρήτη.



Οταν έφυγαν οι γερμανοί ο πατέρας μου μας έβαλε σ΄ ένα καίκι για να γυρίσουμε στη Σύρο. Εξω από την Τήνο μας σταμάτησε ένα άλλο καίκι με σημαία του ΕΛΑΝ , που αποτελούσε το ναυτικό του Ε.Α.Μ.

 

- Που πάτε σύντροφοι; μας ρώτησαν από το καίκι...

- Γυρίζουμε στη Σύρο, απήντησε ο πατέρας.

-Ακολουθείστε μας. Πάμε στην Εύβοια , ξαναείπαν οι άντρες από το καίκι του ΕΛΑΝ.

- Μα ο πόλεμος τελείωσε, τόλμησε να πει ο πατέρας .

- Ο αγώνας τώρα αρχίζει , μας είπαν και με την απειλή των όπλων μας υποχρέωσαν να τους ακολουθήσουμε...Για καλή μας τύχη , από το λιμάνι της Ερμούπολης μας είδε το ραντάρ μιας αγγλικής τορπιλακάτου . Πλησίασε για να δει τι συμβαίνει..Ο πατέρας τους εξήγησε στα αγγλικά τι συνέβαινε.

 
Τότε ο Αγγλος κυβερνήτης διέταξε να τους ακολουθήσουμε στη Σύρο. Εκεί αφού τους αποβίβασαν , τους αφόπλισαν. Ηταν ο καπετάν ....Καραισκάκης και ο καπετάν Κολοκοκτρώνης...>>.

Υ.Γ. Ο Δ. Σπανομανώλης , γυος του Μικρασιάτη συγγραφέα Χρ. Σπανομανώλη και της Δέσποινας Λουμάκη ,γεννήθηκε στην Ερμούπολη. Ο πατέρας του Χρήστος , κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε αιχμάλωτος των Τούρκων . Μετά από ένα χρόνο αιχμαλωσίας , όπου έζησε την κόλαση του Δάντη στα χέρια των Τούρκων (όπως περιγράφει στο βιβλίο του ΄΄Αιχμάλωτοι των Τούρκων΄΄) , διασωθείς κατέφυγε στη Σύρο , όπου διέμενε η αδελφή του με το γιατρό σύζυγό της Κ.Μονδάνο και τη μητέρα τους. Η μητέρα τους είχε την τύχη να διασωθεί από την Μικρασιατική Καταστροφή, κάτι που δεν κατάφεραν τ΄ άλλα δυο της αγόρια , ο Κωνσταντίνος και ο Δημήτρης...Ο Δημήτρης Σπανομανώλης φέρει το όνομα του αδικοχαμένου θείου του , που δεν άντεξε τα βασανιστήρια της αιχμαλωσίας και έμεινε για πάντα στα άγια χώματα της Μικράς Ασίας.

Οκτάχρονος τότε μαθητής στην Ερμούπολη ο Δημήτρης έζησε την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είδε με τα παιδικά του μάτια τον τρόμο του πολέμου και βίωσε ο ίδιος και οικογένειά του την πείνα που θέρισε περί τις 8.000 ψυχές στη Σύρο. Τον ευχαριστώ που μου εμπιστεύθηκε το μικρό του ημερολόγιο. (Απόσπασμα από το ραδιόφωνο της Ι.Μ.Σύρου ).
 
 



 

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Ξεκινούν οι εκδηλώσεις για τα δέκα χρόνια του Συλλόγου Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου


 
 
Ο Σύλλογος Βορειοελλαδιτών Σύρου και αθλητικός Σύλλογος <<Ο Μέγας Αλέξανδρος>> δραστηριοποιείται κυρίως σε θέματα παραδοσιακού πολιτισμού. Επίσης ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο χώρο του αθλητισμού , συμμετέχοντας με την ομάδα <<Σ.Β.Σ. Μέγας Αλέξανδρος>> στο τοπικό πρωτάθλημα βόλλευ Κυκλάδων. Ο σύλλογος , σύμφωνα με το καταστατικό του, μπορεί να δημιουργήσει οποιοδήποτε ολυμπιακό άθλημα.

 
Το 2013 ο σύλλογος συμπληρώνει δέκα χρόνια παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα της Σύρου. Με αφορμή την επέτειο των δέκα χρόνων, αποφασίστηκε οι εκδηλώσεις να ξεκινήσουν - πανηγυρικά - από τις 28 Οκτωβρίου 2012 , ημέρα κατά την οποία θα παρελάσει - για πρώτη φορά - το χορευτικό τμήμα ποντιακών χορών , το οποίο δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2011. Χοροδιδάσκαλος ο Γιάννης Ευφραιμίδης του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ποντίων Αθηνών. Μετά το πέρας της παρέλασης το χορευτικό τμήμα του συλλόγου θα χορέψει ποντιακούς χορούς στην πλατεία Μιαούλη.





 
 
Ο σύλλογος , στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα δέκα χρόνια παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα της Σύρου , αποφάσισε να ξεκινήσει μια νέα δραστηριότητα. Ετσι, μετά το παιδικό θεατρικό εργαστήρι , ξεκινά και το θεατρικό εργαστήρι για ενήλικες.
 
 
 
Το θεατρικό εργαστήρι για ενήλικες απευθύνεται σε άτομα που θέλουν να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου για πρώτη φορά και σε άτομα που έχουν ασχοληθεί με το θέατρο. Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων αλλά και σε όσους χρησιμοποιούν τη θεατρική έκφραση στη δουλειά τους με ομάδες παιδιών και εφήβων.
 
 
Υπεύθυνη των θεατρικών εργαστηρίων είναι η κ. Ελένη Βουτσίνου απόφοιτος - μεταξύ άλλων - της Παιδαγωγικής Σχολής Θεάτρου του Λ.Κουρετζή και μέλος του Ελληνικού Κέντρου Εμψυχωτών Θεατρικού Παιχνιδιού-Παιδαγωγικής θεάτρου. Ως παιδαγωγός θεάτρου συμμετείχε στο κλιμάκιο θεατρικού παιχνιδιού του προγράμματος <<Μελίνα>> , με προγράμματα σε 80 σχολεία σ΄ όλη την επικράτεια. Εργάστηκε στην παιδική σκηνή του θεάτρου της Ημέρας στους Αμπελόκηπους ως εμψυχώτρια αλλά και ως ηθοποιός.
 
 
Πρόγραμμα λειτουργίας τμημάτων
 
Παιδικό Θεατρικό Εργαστήρι : Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 17.00-19.00. (Το παιδικό θεατρικό εργαστήρι προετοιμάζει τη Χριστουγεννιάτικη παράσταση <<Η αγέλαστη πολιτεία και οι Καλικάντζαροι>>).
 
Θεατρικό Εργαστήρι για Ενήλικες : Δευτέρα στις 17.30-19.30
 
Χορευτικό Τμήμα Ποντιακών Χορών : Σάββατο 27 και Κυριακή 28 Οκτωβρίου 19.00-21.00 (Το πρόγραμμα διαμορφώνεται ανάλογα με τις υποχρεώσεις του χοροδιδάσκαλου). Συχνά , μετά το μάθημα , στήνουμε κι ένα παρακαθ΄...Συμμετέχουμε όλοι και μοιραζόμαστε το φαγητό ή το γλυκό που φτιάχνουμε οι ίδιοι . Τρώγωμεν και πίνωμεν αλλά και χορεύομεν και τραγουδάμε...<<Σο παρακάθ΄και μουχαμπέτ΄, καθάν βραδόν παρέας, η λύρα παιζ΄ και φαγοπότ΄, με κρομίδ κι ελαίας>>...
 
 
Για πληροφορίες
Διεύθυνση συλλόγου : Μυτιλήνης 17
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6932411950
Ηλεκτρονική Διεύθυνση : navyblue@otenet.gr

 

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Γενέθλια με παρέλαση και ποντιακούς χορούς στην πλατεία Μιαούλη

 
 
Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
 



Ο σύλλογος Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου
καλεί τα μέλη και τους φίλους του
στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2012.
Μετά την παρέλαση το χορευτικό τμήμα του  συλλόγου θα χορέψει ποντιακούς χορούς στην πλατεία Μιαούλη!
 
 
Πόντιοι χορευτές , φορώντας παραδοσιακές ποντιακές φορεσιές και κρατώντας τη σημαία του Πόντου, θα παρελάσουν  για πρώτη φορά στην Ερμούπολη .
 
 
Σύντομο ιστορικό
 
Το χορευτικό τμήμα ποντιακών χορών του συλλόγου δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2011 .
 
΄΄Εν  αρχή ην ιδέα΄΄, το όραμα. Για την υλοποίηση όμως της ιδέας  είχαμε  ν΄ αντιμετωπίσουμε διάφορα προβλήματα, όπως  το ότι δεν είχαμε στη Σύρο πόντιο χοροδιδάσκαλο , το ότι απευθυνόμασταν σε ελάχιστους κατοίκους ποντιακής καταγωγής και τέλος το οικονομικό ζήτημα.
 
Στη συνέχεια όμως αποφασίσαμε να τολμήσουμε, παραβλέποντας τις όποιες δυσκολίες . Σύνθημά μας <<Ο τολμών νικά>>. Βλέπετε , το ποντιακό γινάτι! 
 
Πολύτιμη , στη δημιουργία του χορευτικού , ήταν και είναι η προσφορά και στήριξη του χοροδιδάσκαλου Γιάννη Ευφραιμίδη , ο οποίος έρχεται - αφιλοκερδώς -  δυο φορές το μήνα...Για εκείνον , όπως λέει, είναι λειτούργημα αυτό που κάνει.
 
Στην αρχή ήμασταν δυο, ήμασταν τρεις, γίναμε ....κοντά είκοσι τρεις!!!
 
Τα Σάββατα και τις  Κυριακές οι ποντιακοί χοροί και το  τραγούδι αντηχούσαν στην οδό Μυτιλήνης 17 στην Ερμούπολη. Και όχι μόνο...Αρκετά συχνά τα μέλη του χορευτικού αντάμωναν , με χορό και κρασί ,  σε χώρους και εκτός της αίθουσας του συλλόγου . Σκοπός του ανταμώματος ήταν και είναι το δέσιμο της ομάδας... 
 
Η πρώτη επίσημη εμφάνιση  του χορευτικού πραγματοποιήθηκε στη χοροεσπερίδα του συλλόγου, στο ξενοδοχείο ΕΡΜΗΣ.
 
Στη συνέχεια έλαβε μέρος στην εκδήλωση Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (19 Μαίου).  
 
Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν ολοκληρώθηκαν 20 κύκλοι μαθημάτων ποντιακών χορών.Συνολικά πάνω από 80  ώρες διδασκαλίας.
 
Το καλοκαίρι το χορευτικό τμήμα συμμετείχε  στο οκταήμερο σεμινάριο λαογραφίας και ποντιακών χορών που διοργάνωσε ο σύλλογος , στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων των Ερμουπολείων, από 28/7 έως 4/8 2012.
 
Με την έναρξη της νέας σεζόν, που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο, οι χορευτές αυξήθηκαν.
 
Το χορευτικό τμήμα θα γιορτάσει πανηγυρικά τη συμπλήρωση ενός χρόνου λειτουργίας του, συμμετέχοντας  στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2012 και χορεύοντας ποντιακούς χορούς στην πλατεία Μιαούλη, αμέσως μετά την παρέλαση..
 
 


 

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Θεατρικό εργαστήρι για ενήλικες - Νέα δράση Συλλόγου Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου

 
 
Ξεκινάμε την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου στις 18.00 - 20.00
 
 

 
 
 
Ο Σύλλογος Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου , μετά τη δημιουργία του παιδικού θεατρικού εργαστηρίου , το οποίο λειτουργεί κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 17.00-19.00, ξεκινά τη δημιουργία θεατρικού εργαστηρίου και για ενήλικες!




Όλοι χρειαζόμαστε το θέατρο για να εκφράσουμε εκείνα που αλλιώς θα έμεναν ανέκφραστα. Το χρειαζόμαστε επίσης για να ονειρευτούμε, να θρέψουμε την ελπίδα για έναν κόσμο καλύτερο, για να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους.





Η δημιουργία και η λειτουργία ενός εργαστηρίου θεατρικής έκφρασης ενηλίκων πηγάζει από την ανάγκη των μελών του να εκφραστούν δημιουργικά και καλλιτεχνικά, να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου, τη μορφή και τις τεχνικές της και τέλος να βιώσουν την διαδικασία προετοιμασίας και παρουσίασης μιας παράστασης.
 

-Βασική προϋπόθεση για το παραπάνω αποτέλεσμα αποτελεί η επικοινωνία των μελών της ομάδας με στόχο την ευαισθητοποίηση και την απελευθέρωση μέσα από τις τεχνικές:
 






που θα αποτελέσουν τον κύριο άξονα λειτουργίας της πρώτης φάσης του εργαστηρίου.



-Η επόμενη φάση του εργαστηρίου επικεντρώνεται στους στόχους:





εφαρμόζοντας θεατρικές τεχνικές όπως:







-Ο τελικός στόχος του εργαστηρίου θα είναι η δημιουργία της παράστασης αφού πρώτα η ομάδα έχει περάσει από τα στάδια :

*Επιλογή του έργου


*Σκηνική αναπαράσταση



*Σύνθεση και τέλος

*Παράσταση

 

Το θεατρικό εργαστήρι απευθύνεται σε άτομα που θέλουν να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου για πρώτη φορά και σε άτομα που έχουν ασχοληθεί με το θέατρο.

Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων αλλά και σε όσους χρησιμοποιούν τη θεατρική έκφραση στη δουλειά τους με ομάδες παιδιών και εφήβων.

 
Υπεύθυνη του εργαστηρίου η κ. Ελένη Βουτσίνου απόφοιτος - μεταξύ άλλων - της Παιδαγωγικής Σχολής Θεάτρου του Λ.Κουρετζή και μέλος του Ελληνικού Κέντρου Εμψυχωτών Θεατρικού Παιχνιδιού-Παιδαγωγικής θεάτρου.

 
Πρώτη συνάντηση την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου και ώρα 18.00.

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Αντάμωμα στο Πόρτο , στην παραλία της Ερμούπολης


Ενημερώνουμε τα μέλη και τους φίλους μας ότι
το Σάββατο 20 Οκτωβρίου και ώρα 21.30
τα μέλη του  χορευτικού τμήματος ποντιακών χορών
θα ανταμώσουμε στο ουζερί Πόρτο  
στην παραλία της Ερμούπολης (δίπλα στην Αγροτική).
 
Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνείστε μαζί μας.
 
 
 
-//-
 
 
Επαναλαμβάνονται τα μαθήματα ποντιακών χορών
 
Το Σάββατο στις 19.00 - 21.00 και την Κυριακή 11.00 - 13.00 . Κοντά μας ο δάσκαλός μας Γιάννης Ευφραιμίδης.
 
-//-
 
Επίσης τα μαθήματα επαναλαμβάνονται
το Σάββατο 27 Οκτωβρίου στις 19.00 - 21.00 
και την Κυριακή 19.00 - 21.00  (λόγω παρέλασης)
 
Το Σάββατο 27/10 , μετά το μάθημα , θα συνεχίσουμε το χορό με τσίπουρο και μεζέ!
 
Συμμετέχουμε όλοι και μοιραζόμαστε το φαγητό ή το γλυκό που φτιάχνουμε οι ίδιοι και στήνουμε το Παρακάθ΄ μας .
 
Σο παρακάθ' και μουχαμπέτ'
καθάν βραδόν παρέας
η λύρα παίζ' και φαγοπότ'
με κρομίδ' και ελαίας....


Και βέβαια στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου συμμετέχουμε ,
ως χορευτικό τμήμα ποντιακών χορών 
του Συλλόγου Βορειοελλαδιτών Σύρου,  
με σημαία μας , τη σημαία του Πόντου. 
 
 
 

Με νίκη ο Μέγας Αλέξανδρος στο τοπικό πρωτάθλημα Κυκλάδων

http://www.cyclades24.gr/index.php/component/k2/item/1332-nikhths-o-megas


Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο νικητής του πρώτου τοπικού ντέρμπι για το πρωτάθλημα βόλεϊ ανδρών στις Κυκλάδες. Επιβλήθηκε με 3-0 σετ το βράδυ του Σαββάτου του ΑΣΕ Νεωρίου και ξεκίνησε με το δεξί τις υποχρεώσεις του στο πρωτάθλημα.
 
Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε εύκολο έργο στο πρώτο και το τρίτο σετ, τα οποία πήρε άνετα με 25-15 αντίστοιχα. Το πιο αμφίρροπο ήταν το δεύτερο σετ που κρίθηκε στις λεπτομέρειες, με το ΑΣΕ Νεώριο να χάνει τρία σετ μπολ και τον Μέγα Αλέξανδρο να το κερδίζει με 27-25.
 
Στο άλλο παιχνίδι της πρεμιέρας, ο Ποσειδώνας Τήνου πήρε 3-0 στα χαρτιά το ματς με τον Πανναξιακό, ο οποίος δεν κατέβηκε να αγωνισθεί. Η ομάδα της Νάξου που πέρσι κατέκτησε το πρωτάθλημα, κατά πάσα πιθανότητα, δε θα κατέβει ούτε στον αγώνα της Κυριακής 14/10 κόντρα στο Μέγα Αλέξανδρο που είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 17:00 στη Β΄ Αίθουσα του Αθλητικού Κέντρου Ερμούπολης.
Τα σετ: 25-15,27-25,25-15

ΣΒΣ Μεγας Αλεξανδρος: Καλυβας, Βελεντζας, Μαραγκος, Στεφανου, Ρουσσος Σ., Παπιτσης, Γαβρης (λ), Ρουσσος Ι, Βασιλακοπουλος, Καπελλας, Ζουγανελης, Βουτσινος (λ)

ΑΣΕ Νεωριου: Γρυπαρης Κ, Βοσκουδακης, Δουναβης, Παραβαλος, Μουλαρθι, Γρυπαρης Μ, Στεφανου Γ., Βαρθαλιτης, Καιλας

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Γράμμα σ΄ ένα παιδί που γεννήθηκε χθες - Σύρος






του Δημήτρη Πιπερίδη

Τσικαρόπο μ’…

Σε λέω έτσι, γιατί έτσι μ’ έλεγε κι εμένα η μάνα μου κι έτσι την έλεγε κι αυτήν η δική της μάνα. Μην ψάξεις στα βιβλία σου να βρεις τι σημαίνει. Χαμένος κόπος… Είναι κι αυτή μια από τις «εξωτικές» εκείνες λέξεις, που θα ακούς να λέγονται στο σπίτι μας και καμιά δασκάλα δεν θα μπορεί να σου τις εξηγήσει.

Μεγαλώντας θα διαπιστώσεις ότι η οικογένεια μας είναι κάπως «διαφορετική» από εκείνες των συμμαθητών σου. Μιλάμε κάπως διαφορετικά, μαγειρεύουμε κάπως διαφορετικά, τραγουδάμε και χορεύουμε διαφορετικά. Ούτε για μία στιγμή στη ζωή σου δεν θέλω να αισθανθείς άβολα με αυτή σου τη διαφορετικότητα. Και κάθε φορά που κάποιος αστοιχείωτος θα επιχειρεί να την ειρωνευτεί, εσύ να σκέφτεσαι ότι μερικές γενιές δικών σου ανθρώπων έζησαν και πέθαναν με αυτήν ή ίσως και για αυτήν.

Είμαι βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαστείς να αναζητήσεις τις ρίζες αυτής της διαφορετικότητας. Ελπίζω μόνο να το κάνεις νωρίτερα απ’ ότι εγώ. Βλέπεις, εσύ θα έχεις πολύ λιγότερο χρόνο στη διάθεση σου. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί φοβάμαι ότι αυτή η ιδιαιτερότητα, την οποία και εμείς και πολλοί ακόμη άνθρωποι σε αυτή τη χώρα κουβαλάμε αβίαστα και χωρίς να την επιλέξουμε, μόνο και μόνο χάρη σε ένα περίεργο καπρίτσιο της ιστορίας που εσύ δεν είσαι ακόμη σε θέση να καταλάβεις, έχει μάλλον ημερομηνία λήξης. Δεν ξέρω πότε είναι αυτή. Ίσως σύντομα, ίσως στις μέρες σου. Ελπίζω μόνο, όταν έρθει, να μη σε τρομάξει, όπως προς το παρόν τρομάζει εμένα η απειλή της.

Μη νομίσεις ότι σου γράφω από δασκαλίστικη διάθεση ή όρεξη για πρόωρα μαθήματα πατριδογνωσίας. Άλλωστε έχουμε όλον τον καιρό μπροστά μας για να τα πούμε με την ησυχία μας. Αν σου μιλώ από τώρα για πράγματα που είναι βέβαιο ότι δεν μπορείς ακόμη να καταλάβεις, είναι γιατί θέλω να σε βοηθήσω να κατανοήσεις ευκολότερα το μικρόκοσμο στον οποίο σε υποδεχόμαστε. Νομίζω λοιπόν ότι όλη η ουσία αυτών που θέλω να σου πω, συνοψίζεται σε μία και μόνο φράση: «εμείς δεν είμαστε από ’δώ».

Τη στιγμή που θα σου ’λεγα αυτή τη φράση, την ονειρευόμουν πολύ πριν γεννηθείς. Ίσως γιατί εμένα δε μου την είπε ποτέ κανείς. Όπως και πολλοί ακόμη της γενιάς μου, έπρεπε να ανακαλύψουμε μόνοι μας τις ρίζες μας. Βλέπεις, οι δικοί μας γονείς -επηρεασμένοι και από τη βιασύνη των πατεράδων τους να ριζώσουν γερά στη νέα τους πατρίδα και να αφήσουν οριστικά πίσω τους την ανάμνηση της βαρβαρότητας που βίωσαν στην παλιά- είχαν θέσει κάποιες άλλες προτεραιότητες ως προς αυτά που ένιωθαν ότι έπρεπε να πουν στα παιδιά τους. Μας έλεγαν π.χ. να είμαστε καλοί άνθρωποι, να σπουδάσουμε, να βγάλουμε χρήματα, να ζήσουμε άνετα. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που σκέφτηκαν να μας μιλήσουν για το παρελθόν. Εσείς θα είστε η πρώτη γενιά της ράτσας μας, που δεν θα χρειαστεί να σηκώσει το χαλί της ιστορίας για να ανακαλύψει την ταυτότητά της.

Εφόσον όμως «δεν είμαστε από εδώ», έχεις κάθε δικαίωμα να αναρωτιέσαι από πού είμαστε. Μεγαλώντας θα ακούσεις τις λέξεις «Πόντος» και «Πόντιοι». Όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο, δεν τις συμπάθησα ποτέ. Ίσως γιατί κατάλαβα σχετικά γρήγορα ότι δεν βγήκαν από την ψυχή του λαού μας, αλλά από την αρχαιολατρία και την πολυμάθεια των γραμματιζούμενων. Οι μαυροφορεμένες γριές που πρόλαβα εγώ, αποκαλούσαν τον τόπο τους με ένα ξερό, αλλά τόσο τρυφερό, «η Πατρίδα». Δεν είναι ακόμα η ώρα να σου μιλήσω για αυτήν την πατρίδα, ούτε για τα παθήματα των ανθρώπων της. Θέλω μόνο να ξέρεις ότι αυτή η πατρίδα, η γενέτειρα των λίγων παραμυθιών που ξέρω να σου διηγηθώ, είναι ένας πανέμορφος τόπος, ένας τόπος ωραιότερος από όλους όσους πρόκειται να γνωρίσεις στη ζωή σου. Μη με ρωτήσεις αν είναι ωραιότερος και από τον τόπο που γεννηθήκαμε εσύ κι εγώ. Θα σου απαντήσω αβίαστα ναι.

Υποθέτω ότι το επόμενο που θα θέλεις να με ρωτήσεις, είναι ότι, εφόσον έχουν έτσι τα πράγματα, ποιόν τόπο θα πρέπει να θεωρούμε πατρίδα μας. Πολύ φοβάμαι ότι η απάντηση δεν είναι καθόλου εύκολη. Θα προσπαθήσω να σου το εξηγήσω με μια απλή ιστορία. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του λαού μας στην Ελλάδα, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1930, είχε αναπτυχθεί μέσα από τις σελίδες των πρώτων ποντιακών περιοδικών ένας πολύ ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στην ποντιακή διανόηση της εποχής (για την ακρίβεια ανάμεσα στα απομεινάρια της, που κατόρθωσαν να ξεφύγουν τα ικριώματα της Αμάσειας).

Η κεντρική ιδέα αυτού του διαλόγου ήταν «ποιοι είμαστε και που πάμε». Κάποιοι λοιπόν, ίσως οι πιο «προοδευτικοί», βιάστηκαν να πουν τότε ότι, εφόσον ήρθαμε στη Μακεδονία και ζούμε πλέον εδώ, χωρίς μάλιστα προοπτική επιστροφής, ίσως θα ήταν σκόπιμο να πάψουμε να αυτοαποκαλούμαστε «Πόντιοι» και να αρχίσουμε να αισθανόμαστε «Μακεδόνες». Και τότε ένας δάσκαλος, συμπατριώτης του παππού μου, έγραψε από ένα ορεινό χωριουδάκι της Μακεδονίας, όπου υπηρετούσε, μια συγκλονιστική επιστολή. Σου μεταφέρω έναν από τα επιχειρήματά του, εκείνο που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση, όπως ακριβώς το έγραψε και με την ελπίδα ότι, όταν θα διαβάσεις αυτές τις γραμμές, θα είσαι σε θέση να τις καταλάβεις. «Είνας κάτα», είπε λοιπόν ο γέρο δάσκαλος, «εγέννεσεν απές ’ς σο φουρνίν εμούν πέντε κατοπούλα-. Πως πρέπ’ να λέμε τα γιαβρία τ’ς, κατοπούλα-, γιόξαμ παξιμάδα-;»

Όπως κατάλαβες, σου γράφω επειδή επιμένω να σε βλέπω ως «κατοπούλ’» και όχι ως «παξιμάδ’». Εσύ θα επιλέξεις τι θέλεις να είσαι. Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε συμβουλέψω να αγαπάς τον τόπο που γεννήθηκες, να παραβλέπεις την παρακμή του χάριν των καλύτερων ημερών που πρόκειται να ζήσεις σ’ αυτόν, να νοιάζεσαι και να παλεύεις για την προκοπή του. Ούτε για μια στιγμή όμως να μην περνά από το μυαλό σου ότι μπορείς να ξεχάσεις. Αν δεν ξέχασα εγώ, που πρόλαβα τον απόηχο των χρόνων της λήθης, αν δεν ξέχασε η μάνα μου, που έφαγε ξύλο από τη δασκάλα της στο σχολείο γιατί επέμενε να μιλάει «ποντιακά», τη μόνη γλώσσα που γνώριζε μέχρι τα έξι της χρόνια, πως μπορείς να ξεχάσεις εσύ;

Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να σου πω! Θέλω να σου μιλήσω για ανθρώπους που γνώρισα, για μουσικές που με νανούρισαν, για τόπους που είδα και για διηγήσεις που άκουσα. Οι παιδαγωγοί λένε ότι δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά δυσάρεστες ιστορίες. Το σέβομαι. Όμως η δική μας η ράτσα δεν έχει και πολλές ευχάριστες ιστορίες να σου αφηγηθεί. Κι αυτές ακόμη τις λίγες που είχε, τις πήραν μαζί τους άνθρωποι με ροζιασμένα χέρια και βαθιές αυλακιές στο πρόσωπο. Άνθρωποι που εσύ δεν θα γνωρίσεις ποτέ.

Θα σου μιλήσω λοιπόν για ένα άλλο κοριτσάκι. Ένα κατάξανθο κοριτσάκι, που είχε τα ίδια ακριβώς με σένα δικαιώματα, αλλά χάρη σε μια πρόστυχη συνωμοσία της φύσης και της ιστορίας, δεν απόλαυσε σχεδόν κανένα από αυτά. Γεννήθηκε πριν από έναν περίπου αιώνα σε ένα τόπο πολύ μακριά από το σπίτι μας. Σωστά κατάλαβες, ο τόπος που γεννήθηκε είναι ο μακρινός τόπος που θέλω να σε μάθω να αγαπάς. Ήταν ένα παιδί με σοβαρά προβλήματα υγείας, αυτό που σήμερα αποκαλούμε «παιδί με ειδικές ανάγκες».

Έχασε τους γονείς του όταν ήταν πέντε χρονών. Δεν φόρεσε όμορφα ρούχα, δεν είχε παιχνίδια για να χαρεί. Κουβαλώντας το στην πλάτη του το ανέβασε ο αδερφός του σε εκείνο το καταραμένο σαπιοκάραβο. Πέθανε το χειμώνα του 1923 σε ένα θλιβερό προσφυγικό στρατόπεδο της Κωνσταντινούπολης ίσως από τύφο, ίσως από ασιτία. Δεν είχε κλείσει καν τα επτά του χρόνια. Το έλεγαν Χαρίκλεια και ήταν αδερφή του παππού μου.

Σου μιλώ για αυτό το παιδί, γιατί τυχαίνει να είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θυμάται ακόμη το όνομά του. Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τη μέρα που έμαθα τον ερχομό σου, ο νους μου τριγυρίζει συνέχεια σε εκείνο το παιδί. Τρέμω και μόνο στην ιδέα ότι θα μπορούσε να ζήσεις έστω και ένα μέρος όσων πέρασε. Θέλω να είσαι ευτυχισμένη και να απολαύσεις όλα όσα δικαιούσαι. Σε ότι με αφορά θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να το πετύχω. Σε εξορκίζω όμως να μην το ξεχάσεις ποτέ εκείνο το κοριτσάκι. Μου το χρωστάς…

Υ.Γ.
Πιθανόν να αναρωτιέσαι γιατί επέλεξα αυτόν τον τρόπο για επικοινωνήσω μαζί σου. Ασφαλώς και θα μου ήταν ευκολότερο να γράψω τις σκέψεις μου σε ένα χαρτί και να το αφήσω σε ένα συρτάρι του γραφείου μου, για να το βρεις, όταν μεγαλώσεις. Σκέφτηκα όμως ότι αν δεν νιώσεις ποτέ την ανάγκη να ξεφυλλίσεις τη στοίβα από τα ξεθωριασμένα περιοδικά που θα βρεις στη βιβλιοθήκη μου -τη μόνη ίσως κληρονομιά που πρόκειται να βρεις από τον πατέρα σου- τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να διαβάσεις αυτές τις γραμμές. Θα είναι απλά χάσιμο χρόνου…

Δημοσιεύτηκε στο 15ο τεύχος του περιοδικού Άμαστρις

e-pontos.gr